Εμέν κι εσέν πη θα χωρίζ’

“Εμέν κ’ εσέν που θα χωρίζ’, ακόμα κ’ εγεννέθεν
και ους να θε εποίνα σε τεμόν, το ψυόπο μ’ ετελέθεν.

Εμένα κ’ εσένα, αυτός που θα μας χωρίσει, ακόμη δε γεννήθηκε,
έως ότου σε έκανα δική μου, η ψυχή μου τελείωσε…”

Το τραγούδι αποτελεί έναν ύμνο στην παντοτινή αγάπη. Εκφράζει το πάθος, την αφοσίωση, αλλά και τις μεγάλες δυσκολίες ή τις θυσίες που έκανε ο ερωτευμένος μέχρι να κερδίσει το αντικείμενο του πόθου του.

Όλα τα σχέδια αντλούν έμπνευση από την παραδοσιακή μας μουσική, τα δημοτικά τραγούδια και τη λαογραφία της Ελλάδας, τιμώντας την πολιτιστική μας κληρονομιά.