Τζιβαέρι

“Αχ, η ξενιτιά το χαίρεται, τζιβαέρι μου, το μοσχολούλουδό μου
Αχ, που πήρες το παιδάκι μου, τζιβαέρι μου και το κανες δικό σου
Σιγανά, σιγανά, σιγανά πατώ στη γη…”

Εκφράζει τον καημό της μάνας για το ξενιτεμένο παιδί της, για ό,τι πιο πολύτιμο έχει, τον ”θησαυρό της”.
Όλα τα σχέδια αντλούν έμπνευση από την παραδοσιακή μας μουσική, τα δημοτικά τραγούδια και τη λαογραφία της Ελλάδας, τιμώντας την πολιτιστική μας κληρονομιά.